Sohn

Hoe ik hem heb ontdekt, geen idee. Hij staat al sinds eind 2014 in m’n lijstje, en zodoende kom ik hem tijdens mijn shuffles regelmatig tegen.

Sohn is een producer uit Wenen, met een Engelse achtergrond. Er is niet zo veel over hem bekend, maar dat geeft niet, want wat hij maakt is prachtig. Hij is een singer-songrwiter die gebruik maakt van veel elektronica, zoals ik ze het liefst heb. Hij maakt vooral downtempo, melancholische nummers, waar je wel net zin in moet hebben.

Mijn lievelings Artifice heeft een mooie opbouw, hij heeft een mooie stem en in het refrein klopt alles, alle puzzelstukjes grijpen in elkaar. De instrumenten zijn goed op elkaar afgestemd en er zitten de bliepjes in waar ik zo van hou. Een heerlijke achtergrond om bij weg te mijmeren, uit het raam te kijken in de auto of trein naar de winterse landschappen van vandaag.

Ringwave

Twee weken geleden kreeg ik een mailtje van Lex.

Overdag is Lex strateeg bij een bekend reclamebureau, en ‘s avonds en ‘s nachts maakt hij vrij werk onder de naam Ringwave. Op een avond raakte hij ge├»nspireerd door retro science fiction afbeeldingen en begon hij een moodboard op Instagram. Hij bleek niet de enige die het vet vond en al gauw had hij een gevolg opgebouwd van duizenden. Bij deze afbeeldingen begon hij muziek te schrijven. Elke maand wilde hij een nummer af hebben en inmiddels zijn we twaalf maanden en een album verder.

En hoe klinkt dan een album, gebaseerd op retro science fiction? Precies zoals je zou verwachten. Analoge synthesizers, dromerige zang, een kraakje hier en daar. Een beetje jaren tachtig, maar wel de goede kant van de jaren tachtig. Ringwave heeft een album afgeleverd wat je het beste kunt luisteren op een late avond, in je eentje in een auto. Of in een galerie met retro-kunst. Je hoort de inspiratie uit de afbeeldingen die je in zijn instagramfeed ziet terug. Het klopt gewoon.

Batobe

Een tijdje geleden, in de zomer van vorig jaar, werd ik door Doris getipt over Batobe. Het vriendje van een van haar dochters had voor het eerst muziek uitgebracht onder zijn artiestennaam. Of ik het even wilde luisteren. Ik heb het op Spotify opgezocht, in m’n nummers gezet en er daarna eigenlijk geen aandacht meer aan besteed.

Maar Doris kent me. Ze kent me goed. Ze weet precies waar ik van hou en toen ik dus laatste een liedje in m’n geshufflede nummers langs hoorde komen en zag dat het van Batobe was kon ik een glimlach niet onderdrukken. Fijne beats, een goede productie en wat bliepjes. Hij heeft zelfs ook met Laura Tuk gewerkt.

En nu, ruim een jaar later is hij ook in het land opgepikt. Hij heeft op de popronde gestaan en vandaag is hij aangekondigd als een van de namen die volgend voorjaar op Grasnapolsky staan.

Bob Moses

Herfst. Wintertijd. Korte dagen, lange nachten. Meer donker dan licht. Tijd voor toepasselijke muziek. Downtempo, het liefst neerslachtig of in mineur. En als het aan mij ligt het liefst elektronisch.

Enter Bob Moses. Vernoemd naar een stedenbouwkundige. Tom en Jimmy kennen elkaar van de middelbare school in Vancouver, en komen elkaar na jaren weer eens tegen in New York. Jimmy was Trance-DJ geworden en Tom singer-songwriter. En toen gingen ze samen muziek maken.

Bob Moses klinkt heerlijk. Perfect voor deze tijd van het jaar. Het debuutalbum Days Gone By kwam twee maanden geleden uit, en in december staan ze in Paradiso. Ik denk dat ze nog best eens hoge ogen kunnen gooien in de eindejaarslijstjes.

Rose Garden

themmachine

Zo nu en dan ontdek je weer iets nieuws. Dit keer via Madeon, die The M Machine in zijn voorprogramma zette tijdens zijn meest recente tournee. Omdat ik Madeon best wel een koning vind, was The M Machine ook wel het checken waard, dacht ik. En ik werd niet teleurgesteld.

Het nummer wat ik hoorde was Shadow In The Rose Garden. Een echte dubstep-track met ziekelijke breaks, springerige jungle-beats en een super catchy zanglijntje. Later bleek dat het een andere versie van Promise Me A Rose Garden was. Promise Me A Rose Garden is ietsje toegankelijker, hoewel nog steeds vol met bliepjes en geluidjes waarvan menig tech-enigneer zou zeggen: “als je computer zo klinkt is ‘ie rijp voor de sloop”. En bliepjes en geluidjes die niet uit een gitaar, drumkit of piano komen, daar ben ik dol op. Luister zelf maar: