2WEI

Soms heb ik zo’n avond: Trailers kijken op de Apple TV. Te weinig tijd voor een serie, maar toch wil ik wat vermaak. Een paar bekende trailers, wat dingen waar ik al over gehoord heb, en vooruit, ook een epische actiefilm. In dit geval Valerian And The City Of A Thousand Planets. Ik had al wat posters gezien in de bioscoop waar ik zondag was en gezien de beelden leek het me wel de moeite waard.

In de trailer zit, zoals zo vaak bij epische trailers, heerlijk bombastische muziek. In dit geval meende ik zelfs Gangsta’s Paradise te herkennen. Shazam aangezet; en jawel, het klopte. Het was de versie van 2WEI, een Duits productieduo dat muziek maakt voor trailers, commercials en films. Christian en Simon heten ze.

Op Spotify ontdekte ik dat ze een heel album (Escape Velocity) vol met dit soort epische trailer muziek hebben. En sterker nog, bij de gerelateerde artiesten vond ik nog veel meer pareltjes. Er ging een wereld voor me open en ik waan me dankzij deze soundtracks al twee dagen een actieheld.

Secret Garden

Een tijdje geleden hoorde ik de nieuwe van Guus Meeuwis; Jij Bent De Liefde. Een gevoelige ballad met een mooie liefdestekst zoals Guus ze zo mooi kan schrijven. Een prachtige song om je partner mee te verrassen, of om te gebruiken bij een aanzoek. Het blinde vertrouwen in je partner, wat je ook in andere nummers van Guus terughoort, lijkt zijn handelsmerk te worden.

In het nummer samplet hij Bruce Springsteen, maar dan een paar noten lager. Secret Garden, bekend geworden van de film Jerry Maguire. Ook een liefdesliedje, maar wel net even anders: bij Bruce heeft het meisje altijd wat te verbergen in haar geheime tuin. En daar zit hem de spanning: het wantrouwen van Bruce staat in schril contract met Guus.

The Police

The-Police

Gisteren zag ik op Ketnet de documentaire “Can’t Stand Losing You”, waarin de gitarist Andy Summers van The Police word gevolgd.

Het was een interessante docu, omdat ik hun gouden jaren niet zo bewust heb gevolgd, en eigenlijk pas muziek van ze hoorde toen ze al uit elkaar waren. De band word gevolgd vanaf het prille begin, als ze tijdens een jamsessie elkaar ontmoeten en de vonken er vanaf vliegen. Als tegenbeweging voor de dan heersende punk-trend gaan ze wat meer reggae en ska-achtig spelen, wat ze geen windeieren legt. In de documentaire zitten ook mooie anekdotes over bijvoorbeeld het ontstaan van Roxanne.

Ze hebben een aantal merkwaardige keuzes gemaakt. Zo zijn ze na elke release eerst in de VS gaan touren, terwijl ze juist in Engeland groot waren. Ook hebben ze heel veel getourd, en dat heeft Andy een deel van zijn huwelijk gekost (later is hij opnieuw getrouwd met zijn ex-vrouw).

Muzikaal gezien is de documentaire niet zo interessant. Het gaat vooral in op het leven eromheen, de interne communicatie binnen de band. Sting is altijd de leider geweest, de media heeft de break versneld, en echt gezellig was het op het einde niet meer. Na vijf albums zijn ze gestopt, om een paar jaar geleden nog even te cashen met een aantal reünie-optredens.

The Weepies

weepies_by_jeremy_cowart

Gisteren was Alles Is Liefde weer op TV. Gelukkig op het publieke net, dus zonder reclame-onderbrekingen. Een verademing. Ik had hem al jaren niet gezien, merkte ik. Sommige details vielen me nu pas op, hoe alle verhalen perfect in elkaar grijpen, het slechte acteerwerk van Valerio, hoe jong de meeste acteurs er nog uitzagen (de film is 7 jaar oud..).

Wat me ook ineens opviel is de soundtrack. Natuurlijk kende ik de hits van BLØF en Krezip, maar er zit nog meer mooie muziek in de film. The Weepies bijvoorbeeld. Hier staan ze al de hele zondagmiddag op.

The Weepies is een singer-songwriterduo. Ze maken liedjes die zo mooi, ontroerend of verdrietig zijn dat je er van wil gaan huilen. Wat soms best lekker kan zijn. Fijne achtergrondmuziek, maar ook heerlijk om bij weg te dromen en goed naar te luisteren. Ja, een mooie ontdekking.

Chanel

chanel-no-5

Gisteren ging ‘ie in première: de nieuwe commercial van Chanel. In de hoofdrollen Gisele Bundchen en Michiel Huisman, die een stel met problemen spelen. Want deze commercial is anders dan een gewone tv-reclame. In goede traditie is het meer een korte film geworden. De grens tussen clips, reclames en film is steeds vager aan het worden. Het gaat er tegenwoordig vooral om dat het mooie content is die mensen willen delen. En dat gebeurt veel.

Om deze korte film, want dat is het toch eigenlijk, te regisseren is niemand minder dan Baz Luhrmann aangetrokken. Hij is natuurlijk bekend van Moulin Rouge, Australia, The Great Gatsby en Romeo+Juliet. Als hij iets maakt, zie je zijn hand in alle details, en hij weet elke keer een hele speciale stijl neer te zetten. Ook zijn muziekkeuze is vaak erg anders dan anders. In Moulin Rouge liet hij Ewan McGregor en Nicole Kidman al bekende hits zingen, door Romeo+Juliet werd When Doves Cry van Prince weer een hit, en in The Great Gatsby liet hij Jay-Z horen tijdens feestjes in de tijd van de jaren 20.

Het is dan ook niet vreemd dat hij voor deze trailer ook een bijzondere cover gebruikt. You’re The One That I Want is bekend uit Grease, iedereen kent het origineel door en door, en daardoor is het nog moeilijker om er een goede cover van te maken. Maar het is de Amerikaan Lo Fang gelukt. You’re The One That I Want staat op zijn debuutalbum Blue Film, wat in februari is uitgekomen. Hij lijkt in muzikaal opzicht een beetje op James Blake. Hij maakt van het nummer een downtempo versie met minimale orkestratie. En dat is wat je bij covers vaak het beste kan doen: zo ver mogelijk weg blijven van het origineel. Ik vind het een heel geslaagde versie die uitstekend past bij de korte video van Chanel.