In januari dwong ik mijzelf tot een grote keuze. Het roer drastisch omgooien en al mijn schepen verbranden? Of waren de schepen met een opknapbeurt nog zeewaardig te houden? Ik koos voor het laatste. Maar zoals met veel keuzes, je gaat twijfelen of je niet toch dat andere had moeten doen… Je weet, het gras is altijd groener bij de buren. Maar nieuw gras is wel verleidelijk.

Natuurlijk, ik was gelukkig. Maar de twijfels staken af en toe de kop op. Totdat ik in Vlieland in het bos stond. Het was tijdens het Into the Great Wide Open festival. Tussen de sprookjesachtig verlichte bomen stonden we bij een intiem optreden van Roosbeef. Warme zonnestralen spiekten door de takken, een koel biertje in mijn hand. Roosbeef zong ‘Twijfelaar’. Het raakte me diep in mijn hart. De woorden lieten me niet los. En er viel een kalmte over mij heen.

“twijfelaar
ga nou maar
er is altijd er is altijd misschien”

Ze had gelijk. Het was goed zo.

Twijfelaar is daarom mijn song van het jaar.

Roosbeef – Twijfelaar

Luister ook naar de 3voor12 sessie:  http://www.youtube.com/watch?v=7vCuWKH17So

Ik heb op Lowlands iets ontdekt. Ik liep er per ongeluk langs. Ik hoorde de eerste klanken. Draaide mijn hoofd om. En sindsdien ben ik fan.

Happy Camper is het project van Jop Roggeveen. Deze toetsenist van Pino & The Volunteers (= leuke Rotterdamse band) had een reeks liedjes op de plank liggen. En omdat Jop zelf niet zo goed kan zingen heeft hij voor dit album een elftal zangers en zangeressen ingeschakeld. Elk nummer is dus door iemand anders gezongen: Tim Knol, Ricky Koole, Janne Schra, Blaudzun en nog meer zangers van bekende en onbekende bands. (Vooral het Excelsior-label is goed vertegenwoordigd.)

Okay, genoeg name-dropping. De muziek:
Een rijkelijk en levendig album vol eerlijke popliedjes. Met een voet in de Americana maar vooral met beide voeten op de grond. Naast de kleur van elke zanger, krijgt ieder liedje een liefdevol jasje van instrumetaria mee. Elke keer hoor je weer wat nieuws. Ook Kyteman komt nog ergens een mopje meeblazen. Het lijkt een groot project, maar nergens gaat het onder aan ambities. Het klink allemaal erg zorgeloos en vanzelfsprekend. En vooral: het spelplezier spat ervan af.

Heerlijke zomerplaat, voor op vakantie, op de camping. Al denk ik dat het de herfst ook makkelijk overleeft.

Kijk ook eens op You-Tube naar de videoclips met het grappige animatiefiguurtje (want die maakt Jop dus ook):

Happy Camper ft. Bouke Zoete – Born With A Bothered Mind

Happy Camper ft. Appel – A Day At The Mall

Ik ben erge fan van Benny Sings. Tim Berkenstijn (zijn echte naam) is vooral producer van een aantal fris klinkende Nederlandse acts zoals Giovanca en Wouter Hamel.
Maar hij maakt zelf ook fijne liedjes. Hij staat bekend om zijn funky grooves. Heel staccato en hoekig. En maakt gebruik van rare percussie die klinkt als theelepeltjes of houten spatels uit de keuken. Ik vermoed dat het dat ook daadwerkelijk is, want hij heeft zijn studio gewoon in zijn woonkamer.

Zijn nieuwe album ‘ART’ is net uit. Ik vind het nog geen topper, maar dat moet wellicht groeien. Zijn kenmerkende sound, zoals ik die net omschreef, overdrijft hij hier af en toe. En dan klinkt het wel heel hoekig en kil. Gelukkig is de single een warm voortkabbelend liedje.

De single ‘Big Brown Eyes’ is er in twee versies. De radioversie is wat sneller, en overgoten met een vocoder. Ik hou daar persoonlijk niet van. Maar het is wel heel hip en wellicht dat hij hierdoor eindelijk een groter publiek bereikt.
Ik hou meer van de albumversie. Slow dance….

Benny Sings – Big Brown Eyes (radio edit)

Benny Sings – Big Brown Eyes (album edit)