Duurt Lang

09.08.2014 | 1 reactie
Rik Roltrap | Frivolous facebook
Tweet this | Share this | Pin It

beats en bliepjes, house, persoonlijke plaat
, , , ,

Wasting time

09.08.2014 | Rik Roltrap | Frivolous facebook

frivolous

De liefde. Er is al zoveel over gezegd, geschreven en gezongen. Het is dan ook de sterkste kracht ter wereld. Als de liefde je in je greep heeft, ben je verloren. Het gaat ten koste van je werk, vrienden en eetlust. Dus je door de liefde laten leiden is eigenlijk zonde van je tijd.

Dit wordt subtiel en relativerend verwoord in ‘Wasting Time’ van Frivolous. Een minimal techno producer (Daniel Gardner) uit Vancouver die op dit nummer zelf zingt. Een bedwelmend nummer dat vrolijk voort huppelt met enige melancholie. Net zoals de liefde.

Well it’s all for love, this fairytale that unites us,
And they will say that it’s sent from above,
But in the end it’s just foolish love.

03.07.2013 | 0 reacties
Rik Roltrap
Tweet this | Share this | Pin It

gastblog, kent u deze nog-nog-nog?, lekker voor in de auto, male singer/songwriter, muziekhistorie, perfect popsong, persoonlijke plaat
, ,

Jellyfish – She Still Loves Him

03.07.2013 | Rik Roltrap

3297730_orig

In mijn pubertijd kwam er altijd een muziekbus in het dorp. Daar kon je cd’s huren. Wij gingen dan altijd browsen door de bakken. We namen soms een cd mee, puur op basis van de vormgeving van het hoesje. Zo heb ik Jellyfish ontdekt. Een hoesje met een gebodypainte vrouwenbuik en een collage van hippyeske mannen. De muziek bleek ook nog eens super goed te zijn. Indertijd sprak me echter vooral het carnaveleske uiterlijk van de band aan.

Maar nu, 20 jaren na dato zie ik in dat het eigenlijk gewoon de briljante songwriting was. Want wat de verpakking, productie of rage ook is, een goed popliedje verloochent zichzelf niet. Regelmatig zet ik deze cd nog op. Het valt me nu op dat die gasten helemaal niet zo alternatief waren, sterker nog, je zou kunnen zeggen dat best gezapige pop was.

Verschil is dat Jellyfish ook nog eens een goede producer hadden. Dus naast mooie liedjes met melancholische teksten, hadden de liedjes een kop en een staart, een verrassende intro, een instrumentaal intermezzo en vooral veel sfeer.

De intro van dit lied omschreven wij indertijd als een ‘Stephen King achtig Beatles café in Parijs’….

Wisten wij veel…

25.12.2012 | 0 reacties
Rik Roltrap
Tweet this | Share this | Pin It

gastblog, persoonlijke plaat, terugblik
, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Mijn 2012 in muziek

25.12.2012 | Rik Roltrap

chicagoXL

Decembermaand lijstjesmaand.
Geheel in traditie van Geen Stijl niet een lijstje met louter muziektips. Maar aangevuld met korte voetnoten die aangeven waarom het voor mij bijzondere nummers zijn. Zodoende is het zowel een top 10 van erg goede nummers, maar vooral een staalkaart voor mijn jaar 2012.

Orbital – Straight Sun

Het jaar begon al goed met een comeback. Na jaren van afwezigheid zijn de broertjes Hartnoll weer terug. En hoe! Een frisse plaat met typische Orbitalnummers die melodie op melodie stapelen tot een euforisch hoogtepunt. Het concert in de Melkweg was te gek. Daar heb je geen drugs bij nodig.

Corrina Horse – Green Mountain State

Deze track zit in de film ‘Take This Waltz’. Deze film heeft mij erg geraakt. Vooral vanwege het thema en de boodschap van de film. De openingsscene waarin dit nummer in zijn geheel klinkt trekt je meteen in de zoete droefheid van de film.

Tim Knol – 1966

In augustus vertrok ik naar Chicago. Daar, in het prestigieuze impro-instituut ‘Second City’ kreeg ik een week lang intensief training in solo-improvisatie. Een geweldig dure gok, om daar speciaal voor naar USA te vliegen. Maar met succes, want ik nu heb ik het lef en plezier om in mijn eentje het podium op te stappen. Dit lied van Tim Knol klonk op mijn iPod toen ik het vliegtuig instapte, naar een ongewis avontuur.

“I’m heading westbound, where they say dreams will come true,
I make some friends there, I’m sure I’ll find my way.
O best days coming soon.”

Javiera Mena – Aca Entera

Buiten de lessen in Chicago om had ik ook vrije tijd. In het hostel ontmoette ik mensen van over heel de wereld. Van jong tot oud. Van student tot zakenman. Maar ik ben ook graag alleen. In mijn eentje fietste ik door Chicago. Langs de zonnige stranden, tussen de glanzende architectuur, onder de duistere metrolijnen. Op mijn koptelefoon deze track. Hij werd gebruikt tijdens een van de lessen en werd mijn instant megahit van dit jaar.

Deichkind – Buck Dich Hoch

Mijn geliefde Duitse carnavaltechnogroep bracht een nieuw album uit. Feestelijke technohits voorzien van komische teksten. Ik ging er zelfs helemaal voor naar Dortmund. Daar in de gigantische Westfalenhalle ontpopte zich een bierfeest waar je u tegen zegt. Lichtshow, glitterkostuums en schuimkanonnen. Dit is waar de Haagse Kraaien de mosterd halen!

M.I.A. – Bad Girls

Ik zit voor mijn werk veel in de auto. Met een stapel cd’s naast me vermaak ik me prima, al die uren op de snelweg. Deze track is een ultieme cruising-experience. Maar vooral dankzij de ultiem coole videoclip.

The XX – Chained

Hedendaagse popmuziek kenmerkt zich door een overdosis aan echo’s, pompeuze gitaarmuren en autotunestemmen. Het nieuw album van The XX valt daarom extra op. Vanwege het vieren van de stilte in de overgeproduceerde rotzooi van 2012.

Gregory Porter – Painted On Canvas

Into The Great White Open, het hippe relaxfestival van Nederland. Ik zat op zondagochtend met mijn vriend aan een kopje cappuccino. Aan de andere kant van het veld klonk een soundcheck: ‘One, Two, Three..’ Wij draaiden allebei ons hoofd richting podium. Wie was deze stem, die al diepe indruk maakte bij deze drie woorden? Het was Gregory Porter. Kippenvel.

Todd Terje – Inspector Norse

Afgelopen jaar is mijn liefde voor dance doorontwikkeld. Ik was voor het eerst van mijn leven op een dancefeest (OWAP in de Gashouder) en ook op Lowlands was ik vooral in de X-Ray en Bravo te vinden. Dit nummer kenmerkt dit gevoel. In de warme Lowlandsnacht met roze lichtjes en handjes in de lucht. Big smile. Mellowwwwww.

The 2 Bears – Work

2012 was artistiek gezien een goed jaar. Financieel viel het echter tegen. Ik moet komend jaar echt gaan trekken aan acquisitie in nieuwe markten. Met deze lekker cheesy gayplaat van de 2 Bears krijg ik alvast positieve energie. We gotta work!

04.08.2012 | 0 reacties
Rik Roltrap | Kate Miller
Tweet this | Share this | Pin It

beats en bliepjes, dance, dansplaat, gastblog, lekker voor in de auto
, , , ,

Vind ik leuk

04.08.2012 | Rik Roltrap | Kate Miller

Ik geef toe. Ik ben verslaafd aan Facebook.

Ik ging laatst een stukje fietsen en had me voorgenomen mijn telefoon twee uur lang uit te zetten. Dat is dus niet gelukt. Tijdens een pauze op een rustiek plekje ging ik toch even kijken naar alle ‘vind ik leuks’.
Ik heb veel actieve Facebookvrienden. En hoe meer vrienden je hebt, hoe sneller de posts zich opvolgen. Zo krijg snel het gevoel iets te missen. Onrust!

Op zich is er niks mis met Facebook. Ik ben freelancer, en voor mij is Facebook het equivalent van het koffiezetapparaat op het werk. Gewoon gezellig keuvelen over wat je bezig houdt. Ik blijf zo in contact met de buitenwereld. Ik haal er werk binnen, houdt contact met belangrijke mensen, maak afspraken voor filmavondjes, luister naar muziektips. Maar soms is het dus ook heel nerveus.

De nieuwe single van Adamski -terug van weggeweest- vat het goed samen. Een vrolijk nummer met een extatische feeststemming. Maar er zit ook wel veel onrust in. I like it!

Adamski – I Like It

09.03.2012 | 0 reacties
Rik Roltrap
Tweet this | Share this | Pin It

dansplaat, electro, gastblog, hip-hop, lekker voor in de auto, live recensie, rap, weer eens wat anders
, , , , , , , , ,

Deichkind Live: Wir sind Illegale Fans

09.03.2012 | Rik Roltrap

In 2010 schreef ik al over het Duitse Deichkind. Aanstekelijke electropop met komische teksten. De Jeugd van Tegenwoordig meets Rammstein. Op YouTube draaide ik de energieke liveshows grijs. Hopend op een bezoek aan ons land. Tevergeefs. Dus er zat maar één ding op: Naar Duitsland!

Zodoende reisde ik afgelopen weekend af naar de Westfalenhallen te Dortmund. Ik ging met mijn beste concertvriend. Wij zagen ooit nog de Urban Dance Squad en Beastie Boys op één avond. (Dat is 20 jaar geleden. Damn, ik word oud!)
We waren bang dat we uit de toon zouden vallen, wij als Hollanders bij een Duits feestje; indringers, Illegale Fans. Maar dat gevoel viel snel weg. Wat een gemêleerd publiek! Van dronken tieners tot Ray Ban-dertigers:  Werkelijk heel het stadion was één groot feest. 10.000 fans van voor tot achter schalden de lompe lyrics mee als slogans: ‘Kein Gott, Kein Staat, Lieber was zu Zaufen!’ Tot ver op de tribunes werd met confetti gegooid. Haha, wat een feest.

De mannen van Deichkind hadden ook uitgepakt. Want als je live alleen maar over een audiotrack rapt, moet je visueel uitpakken! En dat deden ze: Fantasierijke kostuums van leggings en vuilniszakken, lichtgevende piramidehoedjes, boyband-dansjes… tot slot reden ze op een enorm biervat de zaal binnen: “Roll dat Fass rein!” Tja, je had erbij moeten zijn.

Kneiterhits, een geweldig positief publiek en een show vol zelfspot. Dit was de reis meer dan waard!
Of zoals ze zelf zeggen in hun laatste hit: “Die Platte von Deichkind war nicht so mein Ding, Doch ihre Shows sind… Leider Geil.“

Deichkind – Illegale Fans

Deichkind – Leider Geil (Leider Geil)