Machinarium

Screenshot van machinarium

Ik heb nu ongeveer een jaar een MacBook. Destijds wisselde ik van werkgever en dit was een leuke secondaire arbeidsvoorwaarde. Een klein probleempje aan de Mac: gaming is wat minder populair op dat platform. Ook via Steam zijn maar weinig games compatible met iOS, het besturingssysteem van de Mac. Ik ben toen eens gaan rondneuzen in de App store en trof Machinarium aan.

Machinarium is een grafisch indrukwekkende game in het point-and-click genre, maar met wat subtiele wijzigingen ten opzichte van de klassiekers. Je bestuurt een robot in een mechanische wereld. Er is geen gesproken dialoog, en je moet diverse puzzels oplossen om verder te komen. Mocht je van een leuke puzzelgame houden, en ben je een grote fan van Wall-E zoals ik, dan is deze game een must.

Behalve dat de sfeer, omgevingen en karakters zeer goed zijn vormgegeven, is ook de soundtrack van deze game zeer indrukwekkend. Tomáš Dvořák is de artiest achter de muziek. Hij weet heel goed de mechanische sfeer van de game over te brengen in de nummers. Ook zijn er wat meer atmosferische nummers, die echt heel specifiek voor de game zijn gecomponeert. Het is een sublieme combinatie van synthesizers en klassieke instrumenten. Ik heb zelf meerdere malen de soundtrack via Spotify afgespeeld en ik blijf het een pareltje vinden.

Tomáš Dvořák gaat tegenwoordig schuil achter de artiestennaam Floex. Ik ga zijn werk goed in de gaten houden.

[concert] The Presidents of the United States of America

pusa-kudos

Over een paar maanden gaan de deuren van Tivoli op de Oudegracht in Utrecht dicht, om te verhuizen naar het complex op het Vredenburgplein. Vanuit nostalgisch oogpunt vind ik dat heel erg jammer. Het tunneltje naar de zaal, de net te krappe ruimte voor de garderobe, de ietwat aflopende vloer. Het draagt allemaal bij aan een memorabel concert avondje. Toch ben ik ook de persoon die met Feijenoordsupporters in discussie gaat over een eventuele nieuwe Kuip. Ze vinden de sfeer en historie te waardevol om te vervangen. En daar ga ik dan graag tegenin: soms moet je afscheid nemen van iets moois om verder te kunnen. Zo zal het ook bij Tivoli zijn. De nieuwe locatie gaat nieuwe herinneringen en routines brengen, dus ook ik ga het een kans geven.

Wellicht heb ik dus vorige week mijn laatste concert in Tivoli meegepakt. The Presidents of the United States of America (kortweg PUSA) haalden alles uit de kast, maar dat was niet eens nodig want het publiek had er zin in. Alle klassiekers werden afgewerkt: Peaches, Kitty, Dune Buggy, hun versie van “Video Killed The Radio Star”, al gauw stond de hele vloer te springen en ik heb ook weer wat stagedivers gezien.

PUSA maakte van de gelegenheid gebruik om het nieuwe album “Kudos to You!” te promoten. Het is weliswaar niet echt vernieuwend, maar voor wie geen genoeg kan krijgen van de 90’s happy-grunge-rock (zoals ik) is het een prima toevoeging. Hierbij een track die ze in Tivoli live speelden.

[concert] Kings of Convenience (A sides)

kings of convenience paradiso

Zaterdag 7 april 21:00, Paradiso Amsterdam. Eindbaas Victor en ik zijn er helemaal klaar voor. Voor Duurt Lang zijn de Kings Of Convenience geen onbekende: sinds de Röyksopp mix van I Don’t Know What I Can Save You From (blogpost alhier) is er voorzichtig kennisgemaakt met het verdere repertoire van de Kings. Ik was al snel behoorlijk enthousiast over de liedjes, zowel de composities als de teksten vind ik prachtig. Vandaar dat ik erg benieuwd was hoe ze het er in een stampvol (het concert was binnen een dag uitverkocht) Paradiso vanaf zouden brengen.

Het duo begon met een vertrouwde set: alleen hun gitaren en stemmen waren het eerste uur te horen. Hun muzikaliteit kwam hier goed tot uiting: geen noot verkeerd en alles in een perfect ritme! Tussen de nummers kwamen wat leuke anekdotes en persoonlijke ervaringen voorbij, en algauw hadden ze het publiek helemaal aan hun kant.

Op het podium stonden echter nog een extra gitaar, een basgitaar en een drumstel klaar. Onder luid applaus kwam een deel van de Nederlandse band GEM op om een aantal liedjes mee te spelen. Ze hadden elkaar slechts 6 uurtjes vantevoren ontmoet, maar daar was niets van te merken. I’d Rather Dance With You kreeg een begeleiding die het verdiende, en heel het publiek stond heerlijk te dansen op dit nummer. Hierna volgden nog een aantal vlotte nummers.

Als toegift hadden de mannen een remix van het nummer Rule My World bedacht. De Noorse DJ Verfeld heeft een lekkere beat onder dit nummer gezet zonder afbreuk te doen aan de orginele opbouw. Terwijl Eirik meespeelde op de gitaar, maakte Erlend gebruik van dit moment om het publiek nog een beetje extra op te stoken. Een prima knaller om de fantastische avond mee af te sluiten!

Kitty

Met enige regelmaat pas ik samen met mijn vriendin op de katten van mijn zus. Ze leven in een huis dat van alle gemakken en luxe is voorzien, en de dieren zijn erg aan ons gewend. Zodra ik nog geen minuut op de bank zit, komen ze al tegen me aan liggen. Het zijn hele lieve dieren, maar als je even je aandacht op iets anders richt komen ze je herinneren dat zij er ook nog zijn. Als ik achter de laptop kruip, gaat er een kat triomfantelijk over het toetsenbord lopen. Als ik aan het gamen ben, geven ze kopjes tegen de controller.  Daarnaast zijn het jaloerse krengen. Als er eentje op zijn gemak op mijn schoot ligt, komt de andere snel langs om even uit te halen en de rust te verstoren.

Over deze dubbelzinnigheid hebben de Presidents of the United States of America (kortweg PUSA) een leuk liedje geschreven: Kitty. Waar de kat eerst lief en onschuldig de zanger behaagt, blijkt dezelfde kat later zijn nagels te scherpen aan zijn broek: “Fuck you kitty, you’re going to spend the night: OUTSIDE!”

Kitty – The Presidents of the United States of America

Freedom And Its Owner

Keuze

De opstanden in het Midden-Oosten komen en gaan. Het lijkt erop dat de burgers in elk individueel oliestaatje of land wakker zijn geworden. Meer vrijheid is de wens van alle opstandelingen.

Kings of Convenience heeft ook een liedje over vrijheid. Met name over de beperking ervan. Freedom And Its Owner is een mooi lied met rake teksten. Het zette mij aan het denken: wat is vrijheid? Wat zijn de voorwaarden ervan? Zelf beslissingen nemen, is dat een voorwaarde? Echter, ben je wel zo vrij in je keuze? En zie je wel alle mogelijkheden? Vrijheid, een begrip wat moeilijk te bevatten is.